Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), dram, fantastik ve gizem türlerini harmanlayan, büyülü gerçekçilikle bezeli bir İtalyan filmidir. Film, sonsuz iyilik ve saflık timsali genç köylü Lazzaro'nun, bir tütün baronesi tarafından sömürülen ailesi ve köy halkı arasındaki yaşamını konu alır. Lazzaro'nun masumiyeti ve koşulsuz iyiliği, onu köydeki diğer herkesten ayıran bir özelliktir. Ancak filmin hikayesi, beklenmedik bir zamansal ve mekansal geçişle derinleşir, Lazzaro'yu modern dünyanın acımasız gerçekleriyle yüzleştirir.

Adriano Tardiolo, ilk filminde Lazzaro rolüyle izleyiciyi büyüleyen bir performans sergiler. Yüz ifadeleri ve beden diliyle saf iyiliği ve şaşkınlığı inanılmaz bir içtenlikle yansıtır. Nicoletta Braschi (barones) ve Alba Rohrwacher gibi oyuncular da güçlü destek sağlar. Rohrwacher'in yönetmenliği, pastoral güzelliklerle sosyal eleştiriyi dengeler, görsel olarak çarpıcı ve düşündürücü sahneler yaratır.

Happy as Lazzaro, sömürü, sınıf ayrımı, modernite ve insan doğasına dair derin sorular sorar. Lazzaro'nun değişmeyen ruhu, etrafındaki dünyanın yozlaşmasıyla tezat oluşturarak filmi güçlü bir alegoriye dönüştürür. İzleyiciyi hem duygusal hem de felsefi bir yolculuğa çıkaran bu film, sıradışı hikayesi ve unutulmaz karakteriyle uzun süre akıllarda kalır. Sanat sineması ve çağdaş masal sevenler için mutlaka izlenmesi gereken bir yapımdır.