Werner Herzog'un 1979'da beyazperdeye uyarladığı Nosferatu the Vampyre, F.W. Murnau'nun klasik sessiz filmine saygı duruşu niteliğinde bir başyapıttır. Film, emlakçı Jonathan Harker'ın Transilvanya'daki gizemli Kont Drakula ile yaptığı anlaşmanın ardından, kasabası Wismar'a kara veba ve vampir korkusunu getirmesini konu alır. Herzog, bu hikayeyi sadece bir korku ögesi olarak değil, yalnızlık, ölüm ve insan doğasına dair derin bir alegori olarak işler. Klaus Kinski'nin Kont Drakula performansı, seyirciyi hem ürpertiyor hem de hüzünlendiriyor. Onun bedensel duruşu, bakışları ve ses tonu, vampiri basit bir canavardan ziyade, ebedi bir ıstırap içinde kıvranan trajik bir figüre dönüştürür. Isabelle Adjani'nin canlandırdığı Lucy Harker ise saflığı ve cesaretiyle bu karanlığa karşı tek umut ışığıdır. Herzog'un yönetmenliği, filmi unutulmaz kılan en önemli unsurlardan biridir. Gerçekçi ve rüyavari sahneler arasında gidip gelen görsel dil, Jörg Schmidt-Reitwein'in muhteşem sinematografisiyle birleşerek izleyiciyi hipnotize eder. Popol Vuh'un bestelediği etkileyici müzikler ise filmin atmosferini tamamlar. Nosferatu the Vampyre, sadece bir vampir filmi değil, sanat sinemasının korku türüne kazandırdığı derinlikli bir eserdir. Görsel şöleni, güçlü oyunculukları ve felsefi alt metinleriyle, izleyiciyi düşündüren ve etkileyen bir deneyim sunar. Klasik korku sinemasına ilgi duyanlar veya sinematik başyapıtları keşfetmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir filmdir.